حضرت علي اكبر علیه السلام فرزند ابي عبدالله الحسين علیه السلام بنا به

روايتي در يازدهم شعبان،سال43 قمري در مدينه منوره ديده به جهان

گشود.

پدر گرامي اش امام حسين بن علي بن ابي طالب علیه السلام و مادر

محترمه اش ليلي سلام الله علیها بنت ابي مرّه بن عروه بن مسعود ثقفي

 و هم طایفه با امیر مختار علیه السلام هستند.

او از طايفه خوش نام و شريف بني هاشم بود . و به بزرگاني چون

پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها ،

امير مؤمنان علي بن ابي طالب علیه السلام  و امام حسين علیه السلام 

 نسبت دارد. 

 

دشمن هم اعتراف دارد :

روزي معاويه بن ابي سفيان لعنت الله علیه به اطرافيان و

هم نشينان خود گفت:

 به نظر شما سزاوارترين و شايسته ترين فرد امت به امر خلافت كيست؟

اطرافيان گفتند: جز تو كسي را سزاوارتر به امر خلافت نمي شناسيم!

معاويه گفت: اين چنين نيست.

بلكه سزاوارترين فرد براي خلافت، علي بن الحسين علیه السلام  است كه

جدّش رسول خدا مي باشد و در وي شجاعت و دليري بني هاشم،

سخاوت بني اميه و فخر و فخامت ثفيف تبلور يافته  است.

 

غربت تا کجا ؟؟؟؟

غربت امیرالمومنین علی علیه السلام ناگفتنی ست. 

یک نمونه آن اینست که در بین اصحاب اباعبدلله الحسین علیه السلام

هیچ کدام نامشان علی نیست. زیرا آنقدر تبلیغ بر علیه مولا

و محبینشان میکردند که کسی جرات نداشت نام مولا را بروی

فرزندش بگذارد. در چنین شرایطی آقا اباعبدلله الحسین علیه السلام

 کاری میکند مانند تمام کارهایشان کارستان.....

 

فقط علی :

نقل است روزي علي اكبر علیه السلام  به نزد والي مدينه

مروان بن حکم لعنت الله علیه رفته  و از طرف پدر بزرگوارشان پيغامي

را خطاب به او ميبرد، در آخر والي مدينه از علي اكبرسئوال كرد نام تو

چيست؟ فرمود: علي سئوال نمود نام برادرت؟ فرمود: علي.

مروان عصباني شد، و چند بار گفت: علي، علي، علي، « ما يُريدُ اَبُوك؟ »

 پدرت چه مي خواهد، همه اش نام فرزندان را علي مي گذارد، اين پيغام

را علي اكبر علیه السلام زد اباعبدالله الحسين علیه السلام  برد،

ايشان فرمود : والله اگر پروردگار دهها فرزند پسر به  من عنايت كند

نام همه ي آنها را علي مي گذارم و اگر دهها فرزند دختر به من عطا،

 نمايد نام همه ي آنها را نيز فاطمه مي گذارم. 

به همين علت است كه بين مورخان راجع به تعداد اولاد 

حضرت سيد الشهداء عليه السلام اختلاف نظر  وجود دارد.

 

 

در روايتي به نقل از شيخ جعفر شوشتري رحمة الله عليه

در كتاب خصائص الحسينيه آمده است:

 اباعبدالله الحسين علیه السلام  هنگامي كه علي اكبر را به ميدان

مي فرستاد، به لشگر خطاب كرد و فرمود:

« يا قوم، هولاءِ  قد برز عليهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و

 منطقاً برسول الله.......

اي قوم، شما شاهد باشيد، پسري را به ميدان مي فرستم، كه

شبيه ترين مردم از نظر خلق و خوي و منطق به رسول الله  صلی الله علیه وآله

است .بدانيد هر زمان ما دلمان براي رسول الله  صلی الله علیه وآله است 

تنگ مي شد  نگاه به وجه اين پسر مي كرديم.

سيد الشهداء عليه السلام در كنار هيچ بدني از بدنهاي مطهر

شهدا كربلا قاتلينشان رانفرين نكردند.

ولي قاتلين شاهزاده علي اكبر عليه السلام را نفرين كردند و فرمودند :

قتل الله قوم قتلوك... خدا بكشد آنان كه تو را كشتند... 

 

در وصف حضرت زبانها لال و عقلها بي مقدار هستند.

در اينجا با شعري از ناصرالدين شاه قاجار رحمـة الله عليه ختم كلام ميكنم:  

يم فاطمي گل سرمدي ، مه هاشمي دّر احمدي

زسرادقات محمدي ، طلعت ظهور و جلالتي

يه سماء قمر به نبي ثمر ، به فاطمه دّر به علي گهر

به حسن جگر به حسين پسر،  چه نجابتي چه اصالتي

خم زلف او چو شكن شكن ، به مثال نقرهء فام تن

سپري به كتف و كفن به تن ، به به چه قامتي چه قيامتي 

ز جلو نظر سوي قتلگه ، زقفا نظر سوي خيمه گه

كه نموده شه به قدش نگه ، به چه حسرتي به چه حالتي

زقفا دو زن شده نوحه گر ، يكي عمه گفت و يكي پسر

كه نما به جانب ما نگه ، به نظارتي به اشارتي

 

و عجل اللهم في فرج مولانا صاحب الزمان

والعن جبت والطاغوت و اللات و العزي

وابنتيهما و اتباعهم الي يوم القيامه

التمــــــاس دعــــــا

يــــــا علــــــــي مـــــــدد