در شب شهادت سید الباکین علی الحسین الشهید٬  

آقا زین العابدین علیه السلام در کنار حرم کبریائی

ابالروف سلطان السلاطین آقاعلی بن موسی الرضا علیه السلام

ملجا و پناه بیکسان عالم به یادهمهء محبین مولا امیرالمومنین

 علیه السلام٬ ذکر شریف نادعلی را گویایم.

 

براستی هیچ کس به اندازهء امام سجاد علیه السلام در  

مصائب سیدالشهداء چشمشان گریان نبوده است.

به ظاهر بیش از چهل سال در غم شهادت پدر بزرگوارشان

 گریستند.

اگر بگوییم به خاطر عبادت بسیار به ایشان زین العابدین

 میگفتند٬  به یقین و مطمئناْ جسارت است به ساحت امام

معصوم...

چون عبادت از اهلبیت علیهم السلام نیرو و آبرو  و اعتبار

 میگیرد نه اینکه نعوذبالله عبادت به امام اعتبار ببخشد!!! 

لقب زین العابدین به خاطر گریه ها وضجه ها وصرخه های

 آن بزرگوار بود در غم شهادت پدر بزرگوار و برادران وعموها و

 برادرزاده ها و عموزاده ها و عمه زاده ها و اصحاب

 بی بدیل کربلا و همچنین مصیبت عظمای اسارت اهل حرم

 و با این همه مصیبت حال که عمهء مظلومهءشان

 ام المصائب است پس به یقین ایشان نیز اباالمصائب هستند

و به گریه های ایشان عبادت آبرودار شد.

 

امام معصوم مانند ما نیست که از عبادت کسب فیض کند

٬ بلکه این عبادت است که تمام فیض و فیض بخش

 خود را از امام معصوم میگیرد.

در شب شهادت حضرت سجاد علیه السلام هر جا به مجلس

 روضه مشرف شدید٬ این سگ رو سیاه آستان محبین الحسین

 علیه السلام  را از دعای خود محروم نفرمائید.

یاعلی مدد

 

وعجل اللهم فی فرج الشریف مولانا المظلوم

صاحب العصر والزمان

 اباصالح المهدی سلام الله علیه